Total eclipse of the plot: Bruckheimer, Schopenhauer and the essence of music in Beverly Hills Cop (1984)

Ask yourself this question: can you rehearse to yourself the plots of Eddie Murphy flicks Trading Places (1983) and Coming to America (1988)? How many scenes come to mind? Maybe you’re thinking of the one scene in Trading Places where Murphy’s character is pretending to be blind. Or you might be thinking of the barbershop scenes from Coming To America. Now ask yourself whether you can remember any particularly funny scene from Beverly Hills Cop (1984)… No? Try searching YouTube to refresh your memory: it just doesn’t yield anything memorable. Well… except for the theme. That one you can remember, right?

Continue reading Total eclipse of the plot: Bruckheimer, Schopenhauer and the essence of music in Beverly Hills Cop (1984)

Advertisements

Mondriaan stelt niets voor: representatie en abstractie

Een diamantvormig doek, daarop alleen de primaire kleuren, geel, blauw en rood (en die slechts in vierkantjes van verschillende verhoudingen). Veel eenvoudiger kan het niet: Mondriaan’s Victory Boogie Woogie stelt helemaal niets voor! Veel mensen zullen snel weer doorlopen (Maarten van Rossem incluis), ontluisterd door het nogal simplistische karakter van zulke kleuroefeningen. Want wat heeft dat nou om het lijf? Kijk dan liever naar een Caravaggio, die wist tenminste nog hoeveel zorg en tijd er komt kijken bij het maken van een realistische voorstelling.

Continue reading Mondriaan stelt niets voor: representatie en abstractie