‘De kut regeert’: vrouwen aan de top in ‘Zuidas’?

Financiële schandalen, handtastelijke cliënten, nachten doorwerken en kantoorborrels die volledig uit de hand lopen; achter de spiegeltorens op de Zuidas speelt zich een wereld af die alleen toegankelijk is voor insiders. Tot nu.

Aldus, apetrots, de website van BNNVARA over hun nieuwe achtdelige serie over het reilen en zeilen van een prestigieus advocatenkantoor op de Zuidas, eveneens de titel van de serie (want ja, subtiliteit is ook voor knorren). Maar is de serie écht om het zo maar te zeggen, oprecht?

De belofte van een authentiek inkijkje in een gesloten wereld van hyperkapitalisme en tomeloze ambitie wordt verder ondersteund door de medewerking van schrijvers Karima Belgacem, Maria Guldenaar (pseudoniem) en Rolinde Hoorntje van zozuidas.nl. Deze groep “Zoza’s”, ooit zelf daar werkzaam, heeft naar eigen zeggen niet alleen voor ogen de Zuidas te beschrijven, ze willen deze ook veranderen:

De Zuidas is nog steeds niet divers genoeg. Vrouwen verdwijnen na hun dertigste in de bermuda driehoek en mensen met een achtergrond die afwijkt van de corporale norm zijn zeldzaam. (via zozuidas.nl)

En de Zuidas veranderen, dat doe je natuurlijk door ‘m te beschrijven. In columns over het hebben van een kater na een kantoorborrel, of over een stomme collega die van bakken houdt. In een optreden bij RTL Late Night, waar (stank voor dank) Peter R. de Vries even gaat mansplainen dat je als mondige vrouw helemaal geen baan op de Zuidas moet willen. En dus in die nieuwe serie bij BNNVARA.

Nu ben ik de laatste die twijfelt aan de politieke slagkracht van het delen van ervaringen, zo is #MeToo ook begonnen. En ook ik denk dat de beschrijving de eerste stap naar verandering is, zo staat dat immers ook in mijn eigen mission statement. Dus wat dat betreft sympathiseer ik met het doel. Ik vraag me alleen af of Zuidas ook de emanciperende stootkracht heeft waar de Zoza’s naar zoeken.

Wat dat unieke inkijkje betreft, lijkt het voorlopig allemaal wat gezapig. Graag het verschil weten tussen een ‘burner’ en een ‘earner’Zuidas vertelt je wat niemand op de Zuidas aan je kwijt wil. Spannend hoor.

Hoe zit het met de politiek van de serie? In de tweede aflevering komt Sadia Bennani erachter dat haar komst als stagair-advocaat handig gebruikt wordt om het voornamelijk blanke, mannelijke advocatenkantoor VDSM in een kleurrijker daglicht te stellen. Begrijpelijk genoeg is Bennani woest: heeft ze niet op eigen kracht het wereldje moeten openbreken om tussen de botte macho’s een plekje te veroveren? Waarom wordt nu de indruk gewekt dat ze daar alleen maar zit om haar huidskleur en de klank van haar naam?

Eén van de partners, en toevallig ook een vrouw (dus dan is het natuurlijk niet seksistisch meer), legt het even uit:

Wist jij dat ik 20 jaar geleden de eerste vrouw op ondernemingsrecht was? Mijn patroon zei: ‘een vrouw in het corporate team, die zal haar stage nooit afronden’. En nou sta ik hier: partner! […] Het is gek hè, eigenlijk? Meisjes krijgen de principes vanaf de luiers opgedrongen, maar de mannen mogen zich rücksichtlos omhoogwerken. Ik zou zeggen: je bent er, bewijs nu nog maar eens dat je hier hoort.

Boodschap helder. Meer vrouwen op de Zuidas, dat betekent óók: meer vrouwen die rücksichtlos het eigen belang nastreven. Waarom van je zwaktepunt niet een kracht maken? Kapitalisme, maar dan vóór en dóór vrouwen. Even buiten beschouwing gelaten dat het achteloos uitbuiten van een situatie voor eigen gewin wellicht onderdeel van het probleem is, natuurlijk.

Ondertussen stond er afgelopen weekend een fascinerend artikel in Volkskrant Magazine, een verslag van één van de beruchte vrijmibo’s van het Zuidas-café De Blauwe Engel. Verslaggever Stephanie Hoogenberk was gefascineerd door de verhalen die ze erover hoorde en ging een keertje langs. Vroeg in de avond schiet ze daar een man aan die haar prompt sommeert om met haar mee te lopen naar de serre:

‘Luister lieverd, ik weet niet wat je wil, ik ben in ieder geval een flink aantal jaar ouder. Jij was acht jaar geleden nog 15 toch?’

Ik zeg dat ik 32 ben, tegen dovemansoren. Hij kijkt me aan, glimlacht, zegt: ‘Ik vind het wel mooi hoe je dat. Young and angry. Laat de mensen maar naar je pijpen dansen. De kut regeert, onthoud dat.’ Opnieuw een schaterlach. (Volkskrant Magazine, 7 april 2018, nr. 871, p. 24)

Het is eeuwig zonde, ook vanuit een emancipatoir oogpunt, dat Zuidas er niet in slaagt om deze vorm van kapitalisme écht, authentiek te beschrijven.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s